mercredi 18 janvier 2012

μια άποψη για την ανοικοδήμηση της Λιβύης και τις σχέσεις της με γείτονα χώρα

http://www.boilingfrogspost.com/2012/01/18/bfp-exclusive-nato-member-turkey-to-train-libyas-new-police-force/#more-10966
τι γίνεται σχετικά με τη Λιβύη αλλά και τη γεωπολιτική αντίληψη της περιοχής Μεσογείου; παραθέτουμε το άρθρο που μας επεσήμανε φίλη του μπλογκ μας:

BFP Exclusive: NATO Member Turkey to Train Libya’s New Police Force

Wednesday, 18. January 2012

Harvesting the Fruits of “Regime Change” in Libya

RegimeIn the last few decades one never-changing modus operandi in our imperial pursuits and operations overseas has been the formation, financing, training, control and domination of our target countries’ military force. Egypt, Morocco, Kuwait, Tunisia, Saudi Arabia … whether here right in our backyard under joint Pentagon and military industrial complex mega corporations or abroad, through our tentacles-NATO member nations, we’ve always ensured holding the most important string in ruling and managing our overseas puppetries- their military. Because, admit it, the figure-head dictators come and go; rise and fall; are made and destroyed, easily and frequently. On the other hand, their ruling military elite are more of a constant. Think Egypt: ‘Bye-bye Mubarak, stay put military regime.’ However, all that seems to be changing. We are getting savvier, more ambitious and far greedier. We want more: more control. Thus, welcome our new extended imperial sphere: Police Force a la USA.
According to the latest news, of course not covered by US media, our NATO Member Turkey will be training the new Libyan Police Force. Let’s read this extremely important new development with even more important implications [All Emphasis Mine]:
Turkey has started negotiations with Libya to begin training the country’s police force, which is being rebuilt after Libya’s violent revolution that began in February 2011 and ended the 42-year dictatorship of Muammar Gaddafi.
A delegation from the Turkish General Directorate of Security, headed by Deputy National Police Chief Ahmet Pek, traveled to the Libyan capital of Tripoli on Saturday to discuss projects related to Libyan police training in Turkey. The Turkish delegation considered the issue with Libyan Interior Affairs Minister Omar al-Hadravi on Sunday.
The meeting was also attended by high-ranking Libyan security officers. The officials talked about the resumption of Libyan police education, which was interrupted during the civil war, in Turkish police academies. They also discussed the possibility of including primary vocational training in the Libyan police force for former armed insurgents, in Turkey.

Pek stated that the Turkish delegation supplied necessary equipment for Libyan police forces during their recent visit and said they will be delivered to Libyan leaders during an official ceremony in Tripoli this week.
We all know about Turkey’s ‘water-bearer’ position for the West as an important and the only Muslim NATO member. However, what is not well-known here in the United States, thanks to its media’s complete submission to government, military mega corporations and foreign lobby powers, is Turkey’s internationally recognized status and fame for its atrocious police brutality and abuses.
In a damning report, Human Rights Watch said complaints against the police for excessive force had risen sharply since the start of last year while the number of officers convicted had dropped. A total of 3,339 people had complained about police ill-treatment in 2007, up from 2,854 the year before, but only 48 of those complaints had led to convictions.
The 80-page report, Closing Ranks Against Accountability, recounts numerous cases of suspects dying or suffering serious injury at the hands of police, sometimes after being stopped for routine identity checks. Police frequently cover up evidence while accused officers are routinely exonerated after internal disciplinary proceedings, the report says.
The rise in violent incidents was partly attributable, he said, to laws introduced by the governing Justice and Development party (AKP), which has built its image on a reform programme designed to aid Turkey’s EU membership bid. These include a law permitting police to use lethal force before it becomes a “last resort” necessary to prevent a threat to life, another allowing officers to conduct identity checks without reasonable grounds for suspicion, and anti-terrorism legislation enabling suspects to be detained for 24 hours without access to a lawyer.
Turkey has held on to its record as one of the world champions in extreme torture practices thanks to the direct financial and training support from its US masters:
When a harsh report asserting that torture is widespread in Turkey was released this week, the surprise was not just the amount of damning evidence it contained, but also the source. Rather than being prepared by a private advocacy group, the report was the work of the parliamentary committee on human rights.
For years, Turkish leaders have sought to play down accusations that torture is widely practiced here. That will be harder after what the parliamentary committee found. Its report contains transcripts of interviews with many prisoners who said they had been abused. It also includes photos of torture equipment and floor plans that show where torture cells are supposedly located in various police stations. No report by a government human rights body has ever been nearly this extensive or graphic.
Committee members and investigators interviewed more than 8,500 prisoners during a two-year period. They also conducted unannounced visits to 50 prisons and two dozen police stations, said the vice chairman, Sebgetullah Seydaoglu.
“This committee has existed for seven years but it hasn’t been functioning properly,” said Mr. Seydaoglu, who represents the southeastern city of Diyarbakir, where the mostly Kurdish population has long complained of bad treatment by police. “In the last year we’ve become very decisive about our mission.”
Even Turkey’s financial and procedural backers in torture practices couldn’t help but admit to its status:
The United States State Department said in its latest human rights report that during 1999 “torture, beatings and other abuses by security forces remained widespread, at times resulting in deaths.”
Human rights advocates are unhappy with the government’s record. The bluntness of the new parliamentary report suggests that impatience for change is growing.”This report says what we have been saying for years, that torture is extensive and systematic in Turkey,” said Nazmi Gur, chairman of the Human Rights Association, which has often been at odds with the government. “This could be the beginning of progress toward meeting European legal standards.”
Maybe a few videos would better depict the Turkish police’s claim to fame:

Torture: routine practice for Turkish police by rt_news
Rather than filling many hundreds of pages with examples and reports I invite all readers to run a search for credible reports and documentations on Turkish police and its record on torture, violence and other brutalities.  This is the kind of police force and practices that have been deemed appropriate for the New Libya by US-NATO powers. The new trend has begun – we not only form, train, finance and command these nations’ military forces, but we now extend our ruling into their daily lives on the street via selecting, training, arming, financing, and controlling their police forces.
The United States has fulfilled its main objective on Libya: regime change; replacing it with its own regime, one that will be equally if not more brutal and abusive of its people. The only difference – the strings will be fully in its hand.

# # # #



lundi 12 décembre 2011

Άνοιξη στην Υεμένη

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ
ΣΠΟΥΔΩΝ ΜΕΣΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ
Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η



Το Ιωνικό Κέντρο Σπουδών και 
η Ελληνική Επιστημονική Εταιρεία Σπουδών Μέσης Ανατολής 
έχουν την ευχαρίστηση να σας καλέσουν σε μια βραδιά για την Υεμένη

Ο Μ Ι Λ Ι Α
Θάνος Πετούρης - Ανοιξη στην Υεμένη: Παρελθόν και Προοπτικές
Τετάρτη 14.12.2011, ώρα 7μμ

         Ο 20ος αιώνας ήταν για την Υεμένη μια εποχή πολέμων ανεξαρτησίας, καθορισμού της
ταυτότητάς της, και επαναπροσδιορισμού της δομής της κοινωνίας της. Ο 21ος πρώτος αιώνας την βρίσκει σε έντονη αναζήτηση λύσης για θέματα που καθορίζουν τα εδάφη, τον πλούτο, την κοινωνία και τον πολιτισμό της.
        Ο Θάνος Πετούρης, υπ. Διδάκτορας στη Σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών του Παν. του Λονδίνου, θα σκιαγραφήσει τη σχέση ανάμεσα στην ιστορία και την εξέλιξη της χώρας.
        Η ομιλία θα συνοδευτεί από φωτογραφίες – που θα προβληθούν και στο εντευκτήριο του Κέντρου.

Μ Ο Υ Σ Ι ΚΗ

Θα ακολουθήσει βραδιά με την Λάμια Μπεντιουί, με
Μουσική της Υεμένης και του Αραβικού Κόσμου
Θα προσφερθούν αφεψήματα της Υεμένης και θα διατεθούν ποτά και εδέσματα
από το καφέ-εστιατόριο του Ιωνικού Κέντρου

ΣΠΟΥΔΩΝ
Ιωνικό Κέντρο, Λυσίου 11, 10556 Πλάκα 210 3246614
www.ionic.gr politismos@ionic.gr

mardi 6 décembre 2011

δραστηριότητες σχετικά με τα ενδιαφέροντα της ΕΕΕΣΜΑ, 12/2011


ΕΝΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Αραβοκρατία στην Κρήτη. "ΤΟ ΕΜΙΡΑΤΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΟΥ (824/6) ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΑΝΑΚΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΝΙΚΗΦΟΡΟ ΦΩΚΑ (961 μ.Χ)". 4-6 Νοεμβρίου 2011. Ηράκλειο, Βασιλική Αγίου Μάρκου.

Ημερίδα με θέμα: «From Nubia to Sudan through- the eyes of a Greek- Norweglan Archaeological Mission:. Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης, 3 Δεκεμβρίου 2012.
Για περισσότερες πληροφορίες:
http://greeknorwegianmission.blogspot.com/p/colloquium-at-benaki-museum.html

Δεύτερη συνάντηση εργασία του COMSt (Comparative Oriental Manuscript Studies) Team Philology and Text Criticism. Αθήνα, 8-9 Δεκεμβρίου 2011, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (Βας. Κωνσταντίνου 48 -μετρό Ευαγγελισμός).
Επικοινωνία με: Johannes den Heijer, johannes.denheijer@uclouvain.be και Zisis Melissakis,
zmelis@eie.gr
Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www1.uni-hamburg.de/COMST/meet2-2.html

Άνοιξη στην Υεμένη: παρόν και προοπτικές στο μέλλον. 14.12.2011. Διάλεξη του κ. Θάνου Πετούρη, υποψήφιου δρ. Ιωνικό Κέντρο, Λυσίου 11, Πλάκα.

ΕΚΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
ΣΥΝΕΔΡΙΑ- ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ- ΗΜΕΡΙΔΕΣ

Η οικονομία του Ιράν. Λονδίνο 7-8 Δεκεμβρίου 2012,  International Iranian Economic Association (IIEA), φιλοξενούμενο από το London Middle East Institute.
Για περισσότερες πληροφορίες: http://www.soas.ac.uk/iranianstudies/events/inaugural-conference-on-irans-economy-2011/
«The Middle East from Below – Dynamics of Subversion»  Marburg, Γερμανία, 8-10 Δεκεμβρίου 2011. Center for Near and Middle Eastern Studies,
Για περισσότερες πληροφορίες: http://www.uni-marburg.de/cnms/aktuelles/events/2011-12-workshop-subversion

Συνάντηση εργασίας με τίτλο "The Maritime Mediterranean" UC San Diego, 3- 4 Φεβρουαρίου 2012.  Θα ακολουθήσει στρογγυλή τράπεζα με θέμα: “Re-constructing the Mediterranean Past”.
Yποβολή προτάσεων στο: mailbox@mediterraneanseminar.org (περίληψη και ένα βιογραφικό σημείωμα).

Ετήσιο Συνέδριο της British Society for Middle Eastern Studies (BRISMES) με θέμα: «Revolution and Revolt: Understanding the Forms and Causes of Change», Λονδίνο 26- 28 Μαρτίου 2012. Το συνέδριο θα διεξαχθεί στο: Middle East Centre at LSE,
Εγγραφές μέχρι: 10 Φεβρουαρίου 2012.
Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www2.lse.ac.uk/middleEastCentre/Events/BRISMES%202012/BRISMES2012.aspx

3η Ερευνητική συνάντηση για τις χώρες του Κόλπου. Οργάνωση του Gulf Research Centre Cambridge. Η πρόσκληση για εργασίες αφορά στο πεδίο των διεθνών σχέσεων, πολιτικής, οικονομίας και κοινωνίας.
Αιτήσεις συμμετοχής: 6 Ιανουαρίου 2012.
Επικοινωνία με:  
Dr. Christian Koch (ckoch@grc.net) και  Madaliso Mauluka-Savage (mmauluka@grc.net).
Για περισσότερες πληροφορίες:
http://grm.grc.net/

5ο Διεθνές Συμπόσιο με θέμα: «la sociologie des forces armées dans l’espace arabo-musulman». Université  du Havre, 10-11 Μαΐου 2012. Όσοι ερευνητές επιθυμούν να συμμετάσχουν θα πρέπει να στείλουν ένα βιογραφικό σημείωμα και μια περίληψη των εργασιών τους. Γλώσσες εργασίας: Γαλλικά- Αγγλικά (και ενδεχομένως Αραβικά). Η είσοδος είναι ανοιχτή για το κοινό έπειτα από εγγραφή.
Επικοινωνία
με: stephane.valter@univ-lehavre.fr

ΥΠΟΤΡΟΦΙΕΣ- ΘΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ
5 Μετα-διδακτορικές υποτροφίες για ερευνητικό πρόγραμμα με τίτλο: "Zukunftsphilologie: Revisiting the Canons of Textual Scholarship", Βερολίνο, Ακαδημαϊκό έτος 2012/13. Η υποτροφία απευθύνεται κυρίως σε μελετητές με γλωσσικό και φιλολογικό πεδίο  την Αφρική, την Ευρώπη και την Ασία. Διάρκεια: ες  από  1ης Οκτωβρίου 2012 έως 31 Ιουλίου 2013. Ποσό: 2.250 ευρώ μηνιαίως καθώς και επιπλέον αναλόγως της οικονομικής κατάστασης του κάθε υποτρόφου.
Αιτήσεις μέχρι: 10 Ιανουαρίου 2012.
Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www.forum-transregionale-studien.de/fileadmin/pdf/zukunftsphilologie/ZP-Ausschreibung-1213.pdf

Διδακτορική υποτροφία για μια Historical and Literary Study of Urdu Medical Literature (Unani Medicine), Seminar of Oriental and Islamic Studies, Ruhr-University, Μπόχουμ, Γερμανία. Η υποτροφία είναι μέρος ενός ερευνητικού προγράμματος με τίτλο „Islamic Knowledge and Plural Culture: Graeco-Islamic Medicine (tibb-e yunani, Unani Medicine) and its Representation in South Asia“. Για την υποβολή, χρειάζεται μαζί με την αίτηση βιογραφικό σημείωμα και δύο συστατικές επιστολές.
Αιτήσεις μέχρι: 31 Δεκεμβρίου 2011.
Αποστολή αιτήσεων προς:
Prof. Dr. Stefan Reichmuth, Ruhr-Universitaet Bochum,  Seminar fuer Orientalistik  und Islamwissenschaft, D-44780 Bochum.

Μόνιμος καθηγητής στο πεδίο Islamic History (of any pre-modern period), Departement d'Etudes arabes, University Paris-8 Saint Denis. Ο επιτυχών υποψήφιος  αναμένεται να έχει επαρκή γνώση Γαλλικής και Αγγλικής. Οι αιτήσεις γίνονται διαδικτυακά.
Υποβολή αιτήσεων μέχρι: 3 Δεκεμβρίου 2011.

lundi 5 décembre 2011

Μοχάμεντ Χάσεν Ζουζί-Σεμπί: Να κατανοήσουμε την πολυπλοκότητα της "αραβικής άνοιξης"


Εφημερίδα "ΑΥΓΗ" Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/12/2011
Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Ηροδότου*

Η Τυνησία έθεσε ως σημείο εκκίνησης μιας πορείας που βρίσκεται ακόμη στην αρχή και εκτυλίσσεται σύμφωνα με ένα σενάριο το οποίο κανένας δεν μπορεί τολμηρά να ισχυριστεί ότι γνωρίζει

Ο Μοχάμεντ Χάσεν Ζουζί-Σεμπί (Mohamed Hassen Zouzi-Chebbi), ποιητής, ερευνητής της έδρας Φιλοσοφίας της UNESCO, διδάσκει Σύγχρονη Φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Paris VIII - Vincennes-a-Saint-Denis. Γεννήθηκε στην όαση της Τοζέρ, στην Τυνησία, και υπήρξε μαθητής του Μισέλ Φουκώ. Διευθύνει τη σειρά ποίησης των εκδόσεων Nouqouch Arabiyya «Arabesques». Στην Ελλάδα, προσκεκλημένος από το Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών και την Ελληνική Επιστημονική Εταιρεία Σπουδών Μέσης Ανατολής, έδωσε, σε συνεργασία με την αναπληρώτρια καθηγήτρια Αραβολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών Ελένη Κονδύλη, μια διάλεξη τον Ιούλιο του 2010 για την αραβική ποίηση και την ουτοπία.

* Να μιλήσουμε γι’ αυτό που συμβαίνει... Τι είναι η «αραβική άνοιξη»;

Όσο μακριά και αν μπορούσε να φτάσει η ευστοχία αυτής της φτωχής μεταφοράς, η οποία πηγάζει από τη σύγκριση των παραγόντων που επηρεάζουν τις ανθρώπινες κοινωνίες -το ιδιαίτερο αυτό είδος ζωής- με τα φυσικά φαινόμενα, αξίζει να τη σκεφτούμε, κατά τη γνώμη μου, με μια μεθοδική, ριζική δυσπιστία, αν όχι να αξιώσουμε την ολοκληρωτική, διαρρήδην, απόρριψή της.
Μια τέτοια εκλαϊκευτική «ευκολία» με απωθεί για διάφορους λόγους, από τους οποίους θα αναφέρω μόνο τους βασικούς. Αυτή η επιπόλαιη και μυωπική οροθεσία, δημοσιογραφικό μοτίβο σε όλη τη μιντιακή σφαίρα, αποτελεί ένα είδος «πολιτικής μετεωρολογίας», καθώς χρησιμοποιεί μεταφορικά το λεξιλόγιο, των εποχών, των «πιέσεων» και των «αποσυμπιέσεων» της ατμόσφαιρας και όλα τα είδη των καταστροφών.
Υποθέτουμε, επομένως, ότι πριν την «αραβική άνοιξη» υπήρχαν σκοτεινές εποχές, απροσδιόριστα εκτεινόμενες και λυπηρές, κατά τη διάρκεια των οποίων οι ζώσες δυνάμεις των συλλογικών επιθυμιών μισοκοιμούνταν, αν δεν είχαν πέσει σε λήθαργο.
Αυτός ο τρόπος σκέψης και επεξεργασίας των ερωτημάτων είναι φανερό σύμπτωμα μιας εκτυφλωτικής ανικανότητας να καταλάβουμε τι είναι αυτό που ξαφνικά συμβαίνει, μιας απύθμενης βλακείας να παραγνωριστεί, συνειδητά πολλές φορές, η πολυπλοκότητα και το βάθος των συμβάντων ενός τέτοιου μεγέθους.
Ως Τυνήσιος, συνηθισμένος σε μια ρεαλιστική και μετριοπαθή οπτική, που προϋποθέτει την τιμιότητα και την ειλικρίνεια να μη μιλάμε παρά μόνο για εκείνο που γνωρίζουμε καλύτερα και για εκείνο που έχουμε βιώσει, υποχρεούμαι να περιοριστώ σε ό,τι η Τυνησία έθεσε ως σημείο εκκίνησης μιας πορείας που βρίσκεται ακόμη στην αρχή και εκτυλίσσεται σύμφωνα με ένα σενάριο το οποίο κανένας δεν μπορεί τολμηρά να ισχυριστεί ότι γνωρίζει.
Μετά την επανάσταση -με τον όρο επανάσταση αναφέρομαι σε ό,τι σχηματικά περικλείει- της 14ης Ιανουαρίου 2011, στην τυνησιακή περίπτωση προβάλλονται και αντιπαραβάλλονται δύο έννοιες, πραγματικά κυρίαρχες στην πολιτική ζωή της αραβικής, μουσουλμανικής Τυνησίας: Ο νεανισμός, δηλαδή μια τάση να κατισχύσει η νεότητα και οι αξίες της να γίνουν υποχρεωτικό μοντέλο, και η γεροντοκρατία, δηλαδή το πολιτικό και κοινωνικό σύστημα της κυριαρχίας των γερόντων.
Με την επιφύλαξη ότι εκείνες τις μέρες βρισκόμουν στην Ευρώπη μεταξύ των παρατηρητών-θεατών, όντας όμως συναισθηματικά εμπλεκόμενος ως Τυνήσιος της διασποράς, θα πω τρία πράγματα:
- Η δράση του συνόλου της νεολαίας (από τον Μπουαζίζι έως τους παγκόσμιους χρήστες του facebook, του twitter και των άλλων ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας, οργάνωσης και συντονισμού) ήταν καθοριστικής σημασίας και έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα.
Η μακρά πορεία κοινωνικής και πολιτικής ωρίμανσης, η ξαφνική, συμβαίνουσα συνειδητοποίηση των «λαϊκών μαζών» ή του «λαού», κατά τους όρους της φλύαρης πολιτικολογίας, σε όλες της περιοχές της χώρας και, κυρίως, στις αδικημένες ή «ξεχασμένες», δεν ήρθε από τον ουρανό, από θεία πρόνοια, από τον Αλλάχ. Και λυπάμαι για τους θρησκευόμενους φίλους μου από όλες τις φατρίες, γενειοφόρες ή αγένειες. Ήταν, αναμφίβολα, στην πραγματικότητα, το αποτέλεσμα μιας επίπονης εργασίας συμπυκνωμένης και καταπιεσμένης, μιας μακράς αγωνιστικής διαδικασίας σχεδόν 55 χρόνων ή και περισσότερο, με σημαίνουσες πολιτισμικές απηχήσεις από το παρελθόν, με τις λυπηρές φωνές της μνήμης από τις παλαιότερες γενιές. Ήταν αγώνας πολλών δικτύων και σημασιών που ολοκληρώθηκε μέσα από τους διανοούμενους και τους εμπνευσμένους ποιητές, που αποδείχτηκαν, συχνά, εκπληκτικά προφητικοί.
Το πλέον «παράξενο» στην τυνησιακή «επανάσταση» ήταν ότι από το ξεκίνημά της, ομιχλώδες και αιματηρό, συμμετείχαν όχι μόνο συνεργάτες των παλαιών καθεστώτων, αλλά και, σε μεγάλο βαθμό, γέροι, γέροι με όλη τη σημασία της λέξης.

* Δυο λέξεις για την κρίση του θεσμού του πανεπιστημίου...

Το κεφάλαιο, μεταμφιεσμένο για την επιβίωσή του σε φιλελεύθερο σύστημα, ολοκληρωτικό και παγκοσμιοποιημένο, αντικαθιστώντας το κράτος-επαρχία, θα ήθελε να μεταμορφώσει τον πανεπιστημιακό χώρο σε εργοστάσιο που παράγει εμπορεύματα, υλικά αγαθά, όπως και ιδεολογικούς, κερδοσκοπικούς μηχανισμούς. Μια παραγωγή, δηλαδή, υπερεξειδικευμένων ρομπότ μέσα στις άλλες σειρές αποστειρωμένων και παστεριωμένων προϊόντων, που έτοιμα για κατανάλωση, χωρίς γεύση και μυρωδιά, απευθύνονται στον παγκόσμιο πελάτη, με τον όρο μόνο να είναι φερέγγυα.
Αλλά αυτοί οι υπολογισμοί σπάνια επιτυγχάνουν τον σκοπό τους. Ο λόγος της αποτυχίας τέτοιου είδους κυνικών σχεδιασμών είναι η ολοκληρωτική άγνοια της πραγματικότητας που συγκροτούσε, συγκροτεί και θα συγκροτεί πάντα η απρόβλεπτη ιδιαιτερότητα, εγγεγραμμένη στις απώτατες ίνες, στη γενεσιουργό πλοκή του ανθρώπινου: η δυνατότητα αντίστασης στην φρίκη που απο-ανθρωποποιεί, που αποκτηνώνει.

* Δεν μου διαφεύγει ότι είστε βαθύς γνώστης της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Θα ήθελα, όμως, να μου δώσετε μια εικόνα της σύγχρονης Ελλάδας, έτσι όπως τη γνωρίσατε στην Ικαρία.

Πιστεύω ότι η επιρροή που ο ελληνικός κόσμος άσκησε πάνω μου δεν έχει την παραμικρή σχέση με ό,τι αποκαλούμε «ελληνισμό». Για μένα είναι μια αραβική κληρονομιά, σχεδόν γενετική. Από όλους τους Ευρωπαίους, αισθάνομαι πολύ πιο κοντά στους Έλληνες, από τότε που τους πρωτοσυνάντησα στο Παρίσι. Το πιο οικείο σε μένα είναι ο τρόπος που υπάρχουν. Αυτό με ώθησε να πάω και να εξακριβώσω σε αυτή τη μοναδική χώρα τι ήταν εκείνο ακριβώς που μου προκαλούσε αυτήν την έλξη. Η ελληνική φιλοξενία, η ετοιμότητα των ανθρώπων να είναι παρόντες, ευθείς, διαπερατοί, έτοιμοι να θυμώσουν ξαφνικά, αλλά όχι μνησίκακα, έτοιμοι να χαρούν βροντωδώς. Το νόημα της φιλίας είναι η συναισθηματική έξαρση. Οι ρυθμικοί ήχοι της γλώσσας έμειναν χαραγμένοι στη μνήμη μου πολύ καιρό μετά την επιστροφή μου στη Γαλλία. Οι μακρές, πλούσιες συζητήσεις με τους ναυτικούς που γύρισαν πίσω, αφού γύρισαν τον κόσμο. Πολύτιμα όλα αυτά, με έκαναν στιγμιαία να νιώσω λιγότερο ξένος. Το πιο παράξενο είναι ότι αυτό το νησί, τόπος εξορίας των αντιστασιακών, πολιτικών κρατουμένων και αγωνιστών καλλιτεχνών, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, έχει στα μάτια μου πραγματικά την αξία ενός αγνοημένου παραδείσου. Είναι ίσως λίγο απλοϊκό να πούμε ότι η σύλληψη της «δικής μου» Ελλάδας σε σμίκρυνση είναι η Ικαρία. Και όμως, ανάμεικτη, άγρια και απολαυστική. Ένα οχύρωμα...

* Ο Κωνσταντίνος Ηροδότου είναι υποψήφιος διδάκτορας Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Paris VIII - Vincennes-a-Saint-Denis.

vendredi 2 décembre 2011

Καζαντζάκης και Φάρτζ αλ-Χάικ κοιτάζουν τη Μεσόγειο


Το Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρνων Ασιατικών Σπουδών Πανεπιστημίου Αθηνών
Σε συνεργασία με την 
Ελληνική Επιστημονική Εταιρία Σπουδών Μέσης Ανατολής
Σας προσκαλεί σε εκδήλωση με θέμα:


“Καζαντζάκης και Φαρτζ αλ- Χάικ”


Δευτέρα 5 Δεκεμβρίου 2011, ώρα 7μ.μ στο Νέο Αμφιθέατρο Πανεπιστημίου Αθηνών, 
Προπύλαια (Πανεπιστημίου 30).

Παρουσίαση του βιβλίου της Sophie Nikolaides-Salloum, Méditerranée, terre et femme.

Θα μιλήσουν οι:

κα Sophie Nikolaides-Salloum, συγγραφέας και καθηγήτρια Πανεπιστημίου St- Esprit Λιβάνου,
κα Ε. Κονδύλη, αν. Καθ. Πανεπιστημίου Αθηνών
κ. Ρόνι Μπουσαμπά, φιλόλογος
κα Σουάντ Νεϊράτ,
Δρ κ. Μπ. Δερμιτζάκης

samedi 26 novembre 2011

Η πρόκληση του φύλου.

Διεθνές Συμπόσιο
Η πρόκληση του φύλου στις Οθωμανικές, Τουρκικές και Μεσανατολικές
Σπουδές: Επιχειρώντας μια διεπιστημονική προσέγγιση

1-2 Δεκεμβρίου 2011, αμφιθέατρο Ι.Δρακόπουλος, Προπύλαια, Πανεπιστημίου 30 (μετρό Πανεπιστήμιο).